یه ساعت مرخصی گرفتم اومدم خونه استراحت کردم حالم الان بهتره

خدا رو شکر

و اما شروع داستان :

حالا من هی گفتم برنامه تهران رو از سفر مون حذف کنیم هی شما گفتین تهران تنهائی چه خبره که با خانواده خبری نیست !!!

روز یک شنبه یه روز مونده به شروع سفر یکی از شلوغ پلوغ ترین و مزخرفترین روزهای کاری 88 بود ، کارشناس محترم وزارت متبوع هم این دم آخری یادش اومده که چرا خراسان جنوبی هیچی آمار تولید وارد سامانه آماری وزارت نکرده زنگ میزنه سازمان به گله وشکایت به مسئول آمار اونم بی هیچ تعللی میاد پیش معاونت ، اونم یه داخلی منو میگیره 42! و منو احضار میکنه ، حالا این دم رفتنی من نشستم تند تند واسه حدود 24 تا از ارباب رجوعها ثبت نام میکنم وشناسه وارد میکنم تا اونا بهم رمز عبور بدن ، خدا رو شکر آلیس جون کمکم کرد و سریع این قضیه جمع شد ، تا نامه اش تایپ شد و شماره خورد شد ساعت 14:27 ، دیگه هیچ وقتی واسه تهیه کپی و.... نبود

موندم اداره که کار آمار قسمت خودمو آماده کنم تا ساعت 15 موندم اداره بعدشم با یه اعصاب خورد و مقادیر زیادی دلهره از اداره زدم بیرون

حتی فرصت نشد با دوستای وب لاگی م خداحافظی کنم و ازشون بخوام پشت سرم آب بریزن تا به سلامت برگردم

اول تلفن کردم قرار عکاسی مو کنسل کردم ، بعدش هم یه سر رفتم آرایشگاه که اونو هم کنسل کنم ، تعطیل بود شماره تلفن هم نذاشته بود رو تابلوش منم دیگه بی خیال شدم

شب عروسی دعوت بودیم ، عروسی یکی از فامیلای نزدیک و یقینا تا نیمه های شب درگیر اونجا بودیم ، هنوز ساکم رو نبسته بودم و کلی کار عقب مونده ی دیگه داشتم ....

عصری رفتم بیرون تا یه چک داشتم نقد کنم بعدش رفتم بازار واسه خودم و مامی و داداشا دمپائی گرفتم ، کلی تو بازار معطل شدم تا بالاخره یه جفت دمپائی شماره 37 پیدا کردم !

ساعت 19:30 رسیدم خونه ، دوش گرفتم و آماده رفتن به عروسی شدیم شد ساعت 20:30

مراسم عروسی با کلی مسخره بازی های ویژه عروس کشون ساعت 00:30 بامداد به پایان رسید ، تا ساکم رو بستم وهمه چی رو آماده کردم شد ساعت 4 بامداد !

مقادیری خوابیدم ، ساعت 6:30 هم جینگیل منو بیدار کرد ، یکی مشغول چیدن ناهار ظهر شد یکی باربند می بست یکی وسایل رو جابجا میکرد ....

یه تل زدم اداره و به بامزی سفارشات لازم جهت کپی نامه ی سامانه و مراحل پایانی نامه آمار سه ماهه دادم و تقاضا کردم اگه مشکلی پیش اومد با من در تماس باشه و هر تغییری تو فرم شماره 3 داد فرم شماره 1 رو هم تغییر بده

ساعت 9صبح 5/5/88 از خونه راهی تهران شدیم و سفر آغاز شد

هویجور می رفتیم و میرفتیم تا شد ساعت 12 ظهر که رسیدیم طبس

تو ماشین هوا خیلی متبوع بود، کولر یه سره روشن بود اونم درجه 3-2 و خبر از جهنم بیرون نداشتیم تا که واسه زیارت تو امام زاده پیاده شدیم ، طبس یه امام زاده هست که خیلی ماشالله امام زاده اعیونی هستن ، برادر امام رضا (ع) هستن ایشون

وای وای جهنم بود طبس ، یه گرما میگم یه گرما میشنوین

من گفتم تا نائین یه شهر درست حسابی تو مسیر نیست واسه ناهار ، تا اونجا هم 400 کیلومتری راه هست ، خودتون میدونید که اینجا ناهار بخوریم یا بریم نائین!

خانوم کوچولو و پسر شجاع گفتن چه حرفا ، خور بیابانک و انارک هم تو مسیر هست !

در نتیجه دوباره راه افتادیم

خور بیابانک ماشین بنزینش ته کشید ترمز گرفتیم تا سوخت گیری کنیم ،وای وای هوا نگو جهنم ! گرمایی بود غیر قابل باور و تصور

جینگیل کشید کنار تا ماشین خنک بشه بعد خاموشش کنه که دید فن ماشین روشن شد و آمپر همین جور داره میره بالا و میره بالا

پسرشجاع هم که نمی آمد و در دسترس هم نبود ، هم نگران اونا بودیم هم نگران وضعیت ماشین

ساعت 15 بعد ازظهر بود و همه مغازه ها تعطیل ، با هر تعمیرکاری هم که تماس میگیریم میگه الان خارج شهر هستم و برام امکان نداره بیام به ماشین تون نگاهی بندازم

آمپر هم که اصلا انگار نمیخواست بیاد پائین

بالاخره خانوم کوچولو گوشی شو جواب داد و گفت که ماشینشون جوش آورده و اونا چند جا توقف داشتن و دارن یواش یواش میان

یه فضای سبز کنار مسجد الزهرا خور بیابانک بود ، اونجا توقف کردیم و منتظر شدیم شاگرد مکانیک بیاد ، اینقده هوا گرم بود که آدم میل به غذا خوردن نداشت

ساعت 19 بعد از ظهر شده بود و از خوب شدن ماشین خبری نبود، تازه شاگرد مکانیک بعد کلی عشوه و ناز فاتحه استارت زدن ماشین رو هم خوند و دیگه ماشین حتی روشن هم نمیشد!

چند تا کوچه بالاتر یه مکانیکی بود که تونست ماشین پسرشجاع رو که واشر سر سیلندر سوزونده بود رو درست کنه ولی واسه ماشین ما گفته بود نمیتونه کاری بکنه

ماشین رو گذاشتیم عقب یه خاور و قرار شد با قیمت 60هزار ما رو ببره نائین

من و مامان سوار ماشین خواهرم شدیم و جینگیل نشست جلو با آقای راننده خاور و فینگیل هم رفت تو ماشین خودمون عقب خاور تا بگیره بخوابه

ساعت 2بامداد رسیدیم نائین ، کنار امام زاده چادر باز کردیم و گرفتیم خوابیدیم تا صبح ساعت 7

ساعت 7 رفتیم تعمیرگاه ایران خودرو نائین ، ماشین رو پیاده کردیم و عملیات تعمیر ماشین شروع شد

ساعت 12:30در حالی که فقط چند تا پیچ از ماشین مونده بود که ببندن و ماشین استارت بخوره ، مسئول ایران خودرو گفت بچه ها کار تعطیل و تشریف ببرید خونه تا ساعت 15 ! حالا از ما التماس که بابا ببند ماشین رو ، شیرینی تون سرجاش ، از اونا انکار!

اگه اوضاع اینجوری پیش می رفت خواهرم به عروسی دختر دائی شوهرش نمیرسید، در حالی که قصد ما از سفر به تهران شرکت اونا تو مراسم عروسی بود و خرید یه سری جنس واسه عروسی خواهرم

ناهار رفتیم یه رستوران تو شهر نائین ، که خدائیش کبابش عالی بود

ساعت 15 دوباره شروع کردن به تعمیر ماشین ، همه چی تمام شد ، قرار شد یه دوری با ماشین بزنن اگه آمپر ثابت بود یعنی که درست شده و میشه رفت ! که صد البته بازم ماشین جوش می آورد و این یعنی بازم موندگار هستیم!

ما همه گی متفق القول به خواهرم و شوهرش گفتیم اونا برن تا به عروسی برسن ، اما اون دو نفر رو حساب معرفت ومرام و همسفر خوب بودن نخواستن ما رو تنها بذارن ، ضمن اینکه به ماشین خودشون هم هیچ اعتمادی نبود

دوباره همه پیچهای 206رو باز کردن و فهمیدن که سوپاپ هاش هم مشکل داره

اینم بگم که جینگیل دوسه روز قبل سفر تو تعمیرگاه و معاینه فنی و ... بوده واسه چکاب ماشین ، که تو سفر و بین راه معطل نشیم !

ساعت حوالی 20 بعداظهر روز 6مرداد ماه 88 بالاخره به سمت کاشان حرکت کردیم و با سرعت 100تا 110 رسیدیم آواخر شب به کاشان

رفتیم ستاد اسکان و یه اتاق توی یه مدرسه کرایه کردیم و بعد دوش گرفتن وشام خوردن و کمی گفتمان خوابیدیم

هر اتفاقی که می افتاد خنده از رو لبای بروبچ حذف نمیشد و هی میخندیدیم و به خدا میگفتیم نمیدونیم مصلحتت چی بوده اما هر چی که هست ، ما همه جوره در خدمت آزمایشهای شما هستیم قربان

اینم واسه دوستان جدید تا با همسفرام آشنا بشن :

جینگیل : داداش بزرگه * فینگیل : داداش کوچیکه* پسر شجاع : شوهر خواهرم *خانوم کوچولو : خواهرم