قله نشین

مهر ماه

bluemountain — Wed, 23 Sep 2009 07:40:18 GMT

یه سررسید نو ِ صورتی رنگ از تو کمدم برداشتم ، امروز عصر یه خودکار نو هم میرم میخرم و خاطرات تازه بر برگهای تازه نگاشته خواهد شد

کوتاه و به یادگار

نهالی تازه جوانه زده شاید که به بار بنشیند ، شاید هم پا نگرفته خشک و پژمرده گردد

دعا کنید

اینم آدرس وب لاگ تازه :ایمیل بزنید آدرس بگیرید

اصل ماجرا

bluemountain — Tue, 22 Sep 2009 20:02:18 GMT

ساعت 22:04 می باشد ومن به اتفاق مامی در خانه تنها می باشیم ، جینگیل در پادگان تبریز به سر می برد و فینگیل هم در عروسی خواهر زاده ی خانوم جناب شجریان معروف در مشهد الرضا به سر می برند

مادر بزرگ در بیمارستان بستری می باشد و من هم حالم به لطف خدا و پرستاری مامانی بسیار بسیار خوب می باشد

ظهر روز عید بعد ِ کلی چونه زدن بالاخره موفق میشن جده رو ببرن بیمارستان تا دکی جون ویزیت کنه ، حالا این جده ی ما کمی تا قسمتی لجباز می باشند و از بیمارستان فراری ، زودی تشریفشونو می برن خونه عمه بزرگه ( بزرگ که میگم فکر نکنید از اون عمه خانومایی منظورمه که 90سال سنشونه و غرغرو تشریف دارن، نخیر ایشون دقیقا از من که 28 سالمه 13 سال بزرگتر تشریف دارند ! )

خلاصه خانوم کوچولو مشغول طبخ ناهار بود و پسرشجاع هم داشت پاپ کورن یا همون ... فیل درست میکرد و منم جارو می کشیدم وگرد گیری میکردم (قبلا هم گفته بودم ! )

مشت مشت پاپ کورن میخوردم و مطلب واسه وب تایپ میکردم (عیدانه واورژانس) و پسرعمه چی توز هم خونه ما بود (امسال میره پیش دبستانی )

بعد ناهار (قورمه سبزی) هر کی مشغول یه کاری بود و من و چی توز هم کارتون سرزمین کوچولو ها (ممول)نگاه میکردیم ، ساعت حوالی 16 و اندی بود که یهو دردی در شکم خودم حس کردم ، به فال نیک گرفتم ! پاشدم با کب کبه و دب دبه رفتم wc انگار داشت جونم از تنم خارج میشد ، دردی بود که نمیتونم توصیف کنم ، نشستم لب باغچه و گلاب به روتون هر چی ناهار میل نموده بودیم رفت به باد فنا (بیچاره معده نازنینم که زحمت آسیاب کردنشو کشیده بود)

از فشار درد و عصبی شدن پای راستم گیتاری میزد و عظله ی شکمم مثل یه قلب گنجشکی که ترسیده باشه تند تند می زد

. با هر زحمتی بود اومدم اتاقم و دراز کشیدم و خواهرم رو صدا کردم ، تا اون بیاد من از درد به خودم می پیچیدم و گریه میکردم

خواهرم اومده میگه چیییییییییییی شده ؟! طفلی فکر کرده زمین خوردم دستم یا پام شکسته ، میگم برو یه بروفن بیار که دردم کم بشه دارم آروم بشه ، مامان اومده برام شنبلیله با زیره جوشونده و آبش رو با نبات به خوردم داده

یه یک ساعتی که گذشت دردم آروم تر شد و رفتم تا خر خره تو پتو و خوابم برد ، غروب بیدار شدم وضو گرفتم نماز خوندم و خودمو به اون در زدم که مثلا من درد دارم هنوز !

جناب جینگیل فرموندن بس گوشت خوردی اینجوری شدی !

نصف شبی دوباره حال جده بهم میخوره ، ساعت 4 بامداد ، اورژانس میاد در خونه عمه ، یه پای جده رو بالا میگیره میگه اون یکی دیگه پاتونو بگیرین بالا ، جده نمیتونه ! میگه خانوم یه نیم کره مغزش فرمون نمیده !!! یعنی که سکته زده منتقل بیمارستان کنید

سی تی اسکن مغز و ...... ، دکتر میگه یه لخته خونه تو مغزشون بوده که پرت شده و این یعنی یه نشونه خوب وگرنه فلج میشدن !

صبح قبل اینکه موبایلم زنگ بخوره دوباره همون درد مسخره تو شکمم شروع شد و من زمین و زمان رو فحش میدادم و التماس میکردم که خوب بشه ، دوباره یه بروفن خوردم و مامان هم چایی نبات داغ آورد ، هنوز نخورده گلاب به روتون دوباره بالا آوردم و ته مونده قورمه سبزی هایی که از دیروز ظهر هضم نشده بود به باد فنا رفت !

تل زدم اداره وگفتم نمیام حالم خوش نیست !

شوکو میگه بمون خونه مجبوری بری اداره ؟ حالا یه روز نباشی کارا رو زمین نمیمونه ! انگاری رئیس کل می باشه ، بمون استراحت کن

منم از خدا خواسته باز تا خر خره رفتم تو پتو و مامانی رفت پیش دکتر کلنیکشون و برام به دلیل مسمومیت شدید مرخصی استعلاجی گرفت

مامان برام سوپ گذاشته بود پر از شنبلیله ، خوشمزه بود ، خوشم اومد یه بشقاب ناهار خوردم یه بشقاب شام ، و دیگر هیچ

عصری مامان رفت عیادت مادر بزرگ و منم از درد حال اینکه تکون بخورم رو نداشتم و گفتم آژانس بگیر من نمیتونم بیام برسونمت

دم غروبی با جودی قرار داشتم که به دلایل مهمونی های خانوادگی عذر خواهی کرد و نشد که همو بعد دو ماه ببینیم (آخرین دیدارمون تهران بود )

دیروز کلا به خواب گذشت و صبح امروز دیگه حالم از اینهمه خواب بهم خورده بود !

صبح هم که اومدیم اداره و بنا به دردی که هنوز آثارش تو تنم بود از جام جـُـم نخوردم و یه دوسه تا کار انجام دادم و دیگر هیچ.

ظهری رفتم عیادت جده ، حالش بد نبود اما نمیتونست به تنهایی راه بره و حرف زدنش هم با آرامی وطمئنینه بود

جونم براتون بگه اصل ماجرا : جده خانوم ما خیلی خیلی خاطر داداششون رو میخوان ، یه جور علاقه ی افراطی در حدی که داداششون از پسراشون هم عزیزترن !

صبح عید دائی میاد دیدن جده ، پسرشون تل میزنه که بیان منو ببرین بیمارستان حالم خوب نیست (یه جور بهانه بوده ،چون دلش میخواسته بیاد دیدن عمه اش و اینا نیاوردنش ) ، بعد رفتن دائی پسرشون (سمندون) زنگ میزنه و کلی از مامان وباباش گله میکنه و مقادیری حرف نامربوط میزنه و داداش بزرگه اش رو هم دعوا میکنه که اگه بیاد و به تل کاری داشته باشه کتک خواهد زد و .... ، تل که قطع میشه یه بنده خدایی که واسه تحقیق همسایه جده از کلانتری تل میزنه اونم دوبار و جده بهش مهلت نمیده که حرفشو تمام کنه و فکر میکنه که سمندون یه بلایی سر داداشش یا دائی (داداش جده ) آورده و خلاصه .... یهو جده زمین میخوره و به عقب پرت میشه و بعدشم یه فشار عصبی و تشنج عصبی و ....... نهایتش یه سکته خفیف !

اینم واقعیت این مثال : یه دیوونه یه سنگی تو چاه می اندازه که صد تا عاقل نمیتونن درش بیارن

حالا از پری شب عمه ها و عمو و خانواده هاشون علاف یه علاقه ی افراطی هستن و هر اتفاقی که برا جده بیفته اونی که از همه بیشتر غصه دار میشه ما هستیم نه دائی جان وخانواده اش

من حالم خوبه ، نگران من نباشید هر چی بود به خیر گذشت ! ولی من تا الان و اینهمه سال که از خدا عمر گرفتم یه چنین شکم دردی رو یاد ندارم و اینکه اونقده حالم خراب باشه که نتونم برم سر کار یا مدرسه

راستی جینگیل تل زده و با مامان حرف زده و انگار وسط گفتمان تل قطع شده ، مامان گله مند بود که چرا اونقده نمیشه که حرف زد که بپرسم ناهار وشام چی میخوری و گرسنه نمی مونی و تختت راحته و طبقه دوم نیستی و ..... ، یکی نیست به دوستان پاسدارمون بگه تو رو خدا یه کمی این سربازهای بدبخت ! رو تو پر قو بیشتر بگیرین !

اینم بگم که از 21رمضان که تشریف بردن خدمت تا روز عید فقط دعا بوده و راز و نیاز ، گفتن دهن روزه گناه دارین ، برنامه های آموزشی انشالله بعد ماه مبارک.

راستش مادر نیستم ، شاید اگه مادرش بودم منم اینهمه غصه دار بودم خب ! ، به جده ام هم نرفته ام که داداشم از همه دنیا برام مهمتر و عزیزتر باشه !

شب بخیر واوقات به کام

پ.ن : من آدرس وب لاگم عوض شده (به دلیل مشکلات بلاگفا) هرکی آدرس جدید میخواد ای میل بزنه البته با معرفی خودش bi_hamnavard1360@yahoo.com

خدا رو چی دیدی شایدم بلاگفا خواست اول مهری حالی به ما بده و خوب شد و نیاز به فیلتر شکن نداشت و ما هم اسباب کشی نکردیم خونه تازه ت

آی ام سیک

bluemountain — Mon, 21 Sep 2009 09:53:13 GMT

با سلام و عرض خسته نباشید

به اطلاع میرساند اینجانب یک عدد قله نشین در بستر بیماری و درد و رنج می باشم و تا اطلاع ثانوی (که انشالله فردا می باشد) قادر به کانکت شدن و پاسخگویی نمیباشم

امروز مرخصی استعلاجی دارم و سخت از درد به خود می پیچم ، همچون ماری که به دور گردن انسان بینوایی می پیچد و او را به کام مرگ فرو می برد

یک عدد مامان و یک عدد آبجی در خدمت گذاری ِ من ِ مریض می باشند ، شما بگیر عمق فاجعه رو

دیگه نمیتونم شرمنده مراقب خودتون باشید – تا فردا

عیدانه و اورژانس

bluemountain — Sun, 20 Sep 2009 10:50:03 GMT

سلام سلام صدتا سلام

عید همه ی همسفرا و همنوردا و دوست جونا و رفقای خوبم مبارک مبارک مبارررررررررررررررررررررک

ساعت 2 بعد ازظهر یکشنبه 29 شهریور ماه یک هزار و سیصد و هشتاد وهشت

الان از خونه مادر بزرگ گرامی تشریف آوردیم و پس از طبخ غذا توسط خانوم کوچولو و جارو کردن کل خونه و گردگیری توسط اینجانب بانو قله نشین در خدمت دوستان می باشیم

صبحی ساعت 8 از فشار از خواب پاشدیم و پس از قضای حاجت و شست و شوی صورت سوار 206 شدیم به سمت یک عدد نانوایی که نان تازه وداغ وخاشخاشی بگیریم برای صبحانه ، که صد البته فقط ما نامسلمان می باشیم وکل شهر در نماز عید فطر بودن وهمه جا خلوت خلوت بود و کلیه مغازه ها بسته بودن !

اردی بهشت ماه که تهران بودم (یاد اون سفر بخیر) هی گفتم بریم سینما هی گفتم بریم سینما اما کسی به حرف من که گوش نکرد ، دو روز پیش به فینگیل میگم سوپر استار اومده بگیر ببینم ، اونم بچه حرف گوش کن این شد که صبح عید که امروز باشه گذاشتم تو دستگاه تا تماشا کنیم ، مامان وفینگیل رفتن قبرستون سر خاک بابا ، منم با خانوم کوچولو و پسر شجاع قرار شد بریم خونه جده

سرکوچه جده (همون مادر بزرگ می باشد منظورمان) ماشین اورژانس واستاده بود و استخاره میکرد که از اون تپه بره بالا یا نه ، که دیدم فینگیل اومد طرفشون ،هول ورم داشت که نکنه واسه مامانی اتفاقی افتاده باشه ، مسیر رو با سرعت رفتم بالا و دیدم خدا رو شکر مامانی که سالمه و جده دراز به دراز اوفتاده وصداش در نمیاد و دوستان اورژانسی هم بالا سرشون مشغول گرفتن فشار و تست قند خون می باشند

اونا که رفتن با عمو و عمه و بقیه کلی پاپیچ جده شدیم ببینیم قضیه چی بوده ، که فکر کنم دائی بابا (داداش جده ) با خانومش اونجا بودن وهر اتفاقی بوده یا بعد رفتنشون یا حین بودنشون افتاده ، چون خونه جده آب و جارو کرده بود و معلوم بود که تا یه ساعت پیش حالشون خوب بوده

الان هم بردنشون بیمارستان ، دکتر گفته موردی نیست فقط فشار عصبی بوده و یه سرم بهشون زدن ومنتظرن که حالشون بهتر بشه "انشالله"

ضمناً بنا رو گذاشتم به اینکه خطهای موبایل خرابه و به همین دلیل هست که از دیشب تا الان نه یه تماس تبریک داشتم نه به جز دوتا مسیج از فرزانه و مهندس جوالدوز ، مسیج تبریک عیدی

هر چند خودم هم اهل تبریک فرستادن نیستم ، اما یقینا اونایی که برام از ارزش بالایی برخوردارن تبریک ویژه دریافت خواهند کرد ، یعنی تماس میگیرم ، ولی متاسفانه به دلیل بی مهری دوستان در اعیاد گذشته اینبار ما هم تلفن نخواهیم گرفت(این به اون در).

یه خبر خوب هم دارم ، جودی جونم از تهران اومده و فردا اگه قسمت بشه قراره با هم بریم به گشت و گذار ودیدنا، باید برم یه کادو تولد بگیرم براش – فکر کنم یه شیر پاک کن مای یا یه چی دیگه از لوازم آرایشی بهداشتی

بازم میگم عید مبارک

افطار و طبیعت

bluemountain — Sat, 19 Sep 2009 20:09:39 GMT

دعای روز بیست وهشتم:ای خدا دراین روز به اعمال نافله ومستحبات مرا بهره وافرا عطا فرما وبه حاضر و آماده ساختن مسائل درحقم کرم فرما و وسیله مرابین وسایل واسباب به سوی حضرتت نزدیک ساز ای خدایی که سماجت والحاح بندگان ترا (از کار لطف وبخشش) باز نخواهد داشت.

سلام دوست جووووووووووونا

من خوبم خدا رو شکر ، نفسی بالامیاد و فرو می رود و ماه رمضون هم با اینکه بدجور داره کش میاد اما بدک نیست

الان دلم هوس یه لیوان چایی – نبات داغ کرده ، فکر نکنید که اینجا سیبری هست ودما 20- ، نخیر اینجا بیرجند است مرکز استان خراسان جنوبی ، و فکر کنم تو کل کشور تنها مرکز استانی که راهپیمایی ش کاملا بی سرو صدا و مختص هم کیشان فلسطینی مون بوده ، مرکز استان ما باشه

کلا ً خراسان جنوبی ها ملت خنثی ئی هست و فرهنگشون یه نمه بالاتر از گیس و گیس کشی می باشد

به خاطر بسپارید که آدم گاهی وسط چله تابستون هوس چائی – نبات داغ میکنه ، هوس هوسه و گرما و سرما نمیشناسه

یه خواهش : کسی تبریز آشنا نداره ؟ بتونه برام آمار یه بنده خدایی رو در بیاره ، تا دل مادری رو شاد کنه و خدا رو از خودش راضی ؟

اگه کسی داره سریعاً یه کامنت بذاره و تا بهش بگم یه سر بره پادگان شهید قاضی ؟ اسمشو دقیق نی دونم ، فقط میدونم پادگان مخصوص نیروهای سپاه هست ، یه پسملی 18 شهریور ماه عازم اونجا بوده واسه انجام دوره آموزشی و کماکان خانواده اش ازش خبر ندارن ، مادر طفلیش داره دق میکنه

اگه آشنایی داشتین یا کس و کارتون اونجا ساکن هستن ، یا اصلاً خودتون اونجایی هستین منو بی خبر نذارید

جووووووونم براتون بگه ، هفته پیش من به هر کی از دوستان تل زدم یه دلیلی آوردن و تشریف نیاوردن کوه ، منم همچین دیدم خب نمیشه بری کوه بعدش هیچی همنورد خانوم نباشه ! خب یه جوریه ! نمیگن فلانی نیامد نیامد اونوقت که آمده اینجوری.........؟!

این شد که ما هم زدیم به در تنبلی و تشریفمونو نبردیم که نبردیم

اما از دیروز تا الان 4-3 مسیج از بروبچ کوه دارم که فردا که امروز باشه ساعت 5 ، انتهای خیابان پاسداران ، حرکت به سمت کمپ جوزان ،افطاری دعوت گروه کوهنوردی فراز – آقای غلامیان

اینه که دیگه اینبار میخوام برم (انشالله)

پیشی و پترس و خانومش هم قول دادن بیان و صد البته من هنوز اونقده اختلال حواس پیدا نکردم که بخوام به قولای اونا اعتماد کنم ، الان باید برم با جومونگ هماهنگ کنم

بعدش یه تل به بروبچ خودمون بزنم ببینم اومدنشون قطعیه یا نه

به هر حال دلمان اینبار دیگر کوهی شده است اساسی

فکر کن دهن روزه 2ساعت کامل کوهنوردی ! فک ّ ِ آدم اساسی میاد پائین، خصوصا ً اینکه هوا اینروزا دوباره گرم شده و تابستون دومرتبه از راه رسیده و هیچ خبری هم از بادهای پائیزی و بارانهای قشنگش نیست

5فصل از سریال خانه داران سرسخت تمام شده و امروز میخوام استارت سریال جنسیت و شهر رو بزنم ، بگین آ باریکلّا

خب دیگه کاری باری ؟ این دوتا افطار مونده از ماه مبارک التماس دعا میداشته باشیم ، با تشکر – بانو قله نشین

روز آخر

bluemountain — Sat, 19 Sep 2009 12:47:18 GMT

دعای روز بیست ونهم:خدایا در این روز مرا سراپا به رحمت خود در پوشان وهم توقیق وحفظ از گناهان روزی فرما ودلم را از تاریکیهای مشکوک واوهام پاک دار ای مهربان بر بندگان مومنت .

یه روز بسیار گرم در یک ماه رمضان بسیار کشدار

اه که این بلاگفا خرابه و امروز دیگه حتی با فیتلر شکن هم باز نمیشه !!!

اگه یه ذره دیر می جنبیدم و صدای پچ پچ فینگیل و مامی از تو هال به گوش نمیرسید یقین بدونید خواب مونده بودم اساسی

از دیروز بگم یا امروز؟

خب خودم چون حق وتو دارم از دیروز میگم اول :

ساعت 10 دقیقه مانده به 17 بعدازظهر به اتفاق پسرعمه جومونگ راهی شدیم ، از سر کوچه یه چیپس پیازجعفری ، یه پفک چی توز موتوری ، دوتا سن ایچ آب انار و یه بسته آدامس خوتکا با طعم دارچین

از خونه هم دوتا سیب و یه ظرف ماست چکیده موسیر برداشته بودم

یه تاکسی گرفتیم و رفتیم انتهای پاسداران وخوشبختانه هیشکی هنوز نیامده بود (چه دوستای خوش قولی)

با دوتا از همنوردان رفتیم ابتدای بند دره وازاونجا باز سوار یه لندرور شدیم و تا روستای میریک رفتیم واز اونجا از مسیر دره دزگ به سمت کمپ جوزان حرکت کردیم ، یک ساعت و 40دقیقه پیاده روی – کوهنوردی اونم با دهن روزه و لبهای عطشان

یه عده روزه نبودن از خانوم وآقا ، یه عده دیرتر از ما راه میرفتن و یه عده هم که سابقه کوهنوردی در هفته های گذشته با دهن روزه داشتن و من با توجه به اینکه از فروردین ماه کوهنوردی سنگین نداشتم یقین بدونید طی طریق با همین سرعت لاکپشتی و بدون بهانه گیری و نرم نرم به مقصد رسیدن هم خودش هنری است بسی بالاتر از لبخند ژکوند !

افطاری دعوت هئیت کوهنوردی بودیم نه گروه کوهنوردی فراز ، نون وپنیر و تخم مرغ آب پز و سوپ و سبزی و سیب

من چند لقمه پنیر و سبزی وخرما خوردم و از سوپ هم خوشم نیامد و تخم مرغ هم صلاح دونستم نخورم ، ماست خوردم و با چیپس و چائی و هی و هی آب

فک کنم تمام بروبچی که میشناختم و تو سه سال سابقه کوهنوردی م دیده بودمشون تو مسیر همه بودن ، به جز دوستای خودم که یقین میدونم درگیر زندگی مشترک و بچه وشوهر و ... می باشند

جای جودی عزیزم خالی بود خیلی زیاد

پترس و پیشی هم نیامدن ، پترس که خونه نبود ، پیشی هم انگار مریض بود ، هر چند این دلیل دیگه واسه من یکی قدیمی شده که من حسابی سرما خوردم و حالم خرابه ومعذرت و ....

بهترین تصمیم اینه که بهش یه ای میل بزنم و بگم که از این به بعد باید صمیمیتی از طرف تو و خانواده ات دریافت کنم تا منم بشم همون دختر عموی سابق ! یه آدم بیشتر از این نمیتونه خودشو مسخره ی یه رابطه داشته باشه

ساعت 20:30 هم حرکت کردیم به سمت پائین ، وای جاتون خالی یه شب تاریک ماه ، بدون یه ذره روشنایی ، با آسمونی که کمی تا قسمتی ابری بود و بدون ستاره، یه هوای بسیار بسیار گرم و گوشی منم که فلش نداره ، گوشی جومونگ هم شارژش به انتها رسیده ، البته بگم من پتزل دارم ولی مغازه سر کوچه باطری نیم قلمی نداشت و این شد که بدون تجهیزات صعود وفرود داشتیم !

درسته که مسیر زیبایی بود اما برای صعود بسیار طولانی و برای فرود در یک شب تاریک بسیار پر پیچ و خم و نا آشنا

روستای میریک هم اولین ماشینی که تعارف زد سوار شدیم و ساعت دو دقیقه مانده به 23 خونه بودیم و گوشه ی تلوزیون هم نوشته بود استقلال 1 استیل آذین 0

و اما امروز : عرض کنم خدمتتوون که هوا بسی بسی گرم در حد تیم ملی ، یه پیاده روی 10 دقیقه ای آنچنان تعرقی در بدن ما ایجاد کرده بود که پوست تنم از فوران این تعرق گل انداخته بود

رفتم بانک ، فاکتور mvm رو قبول نکردن ، رفتم سرپرستی با کلی چک و چونه شوهر عمه و تلفنهای فینیگیل بالاخره اوکی دادن ، بعدش باز فینگیل که رفته بانک گیر دادن و دعوا مرافه راه اوفتاده

آهام نگفتم بهتون که قراره یه ماشین ژیگول کوچول موچول برا خودم بخرم هی بگازووونم و حالشو ببرم

با بابای هیراد هم که بعد سحر خوابشو می دیدم قرار کردیم (تو همون خواب) که اون خونه بخره و ماشین رو من بگیرم ، اینجوری نه مشکل پارکینگ داریم نه هر کی ساز خودشو میزنه و در مصرف سوخت در سال الگوی مصرف (خب قراره به زودی بی خیال اسبش بشه و تشریف بیارن ) صرفه جویی کرده ایم

فکر کن چه حرفا ، برم فاکتور پراید بگیرم بعد با نماینده گی ساخت و پاخت کنم و mvm تحویل بگیرم فقط به این دلیل که آقایون بانکی از فرمت نامه خوششون نیامده و باید که مثل فرمت پراید براشون بیارم و این فرمت هم نماینده گی های بیرجند نمیزنن ! ( اگه فکر کردین من الان آسمون به ریسمون می بافم و شهر م رو جلوی شما سکه ی یه پول میکنم کور خوندین ، من شهرم رو دوست دارم و قراره با بابای هیراد با هم از اینجا بریم نه تنهایی ! )

ظهرم هم تو ماشین با جولیا یه عالمه غیبت کردیم و منم همین جا اعلام میکنم از رفتار زشت نارنجی بسیار ناراحت می باشم چون اولا رفته مسافرت بدون خداحافظی و حداقل از 4-3 روز قبل هم اعلام نکرده ، ثانیا میخواد عروس بشه بازم خبر نداده انگار ما ندید پدید هستیم میخوایم شوهرشو بقاپیم ! نمیدونه من خودم بابای هیراد دارم دیشلمه که یه موی کله ی کچلشو با صدتا امسال مجنونهای عالم هم عوض نمیکنم (فکر کردی بابای هیراد کچله ؟! نخیر موفر فریه )

التبه نارنجی خانوم بعد یه هفته از مسافرت تشریف میارن و اونوقت دیگه هیچ دلیلی واسه بهانه آوردن ودروغ گفتن یا همون کتمان واقعیت وجود نداره چون حلقه ی توی دستشون و صورت اصلاح کرده اشون نمیتونه منکر واقعیت بشه حتی اگه خودش قسم جلاله بخوره که خبری نبوده و فقط با مامان وبابام رفتیم شمال !

الان مامان داره اصرار میکنه برا افطار ماکارونی درست کنم و منم بهش گفتم خسته ام حال ندارم نا ندارم جون ندارم تو که دیگه نمیخوای سحری بپزی پس افطاری خودت درست کن من میخوام بخوابم

در چشم باد رو دیدم و بسیار گریه کردم چون دلم یه جوری شد وقتی بیژن و لیلی داشتن خداحافظی میکردن ، یه چی هم به خدا گفتم که خصوصیه اصرار نکنید به شما نمیگم

یه حس

bluemountain — Thu, 17 Sep 2009 05:13:18 GMT

دعاي روز بيست وهفتم:خداوندا در اين روز فضيلت ليلة القدر را نصيب من گردان وتمام امور وکارهاي مشکل را آسان کن وعذرهايم را بپذير ورز وگناهم را محو ونابود ساز اي روف ومهربان در حق صالحان.

گاهی بعضی حرفا تو ته ته دل آدم اونجایی که هیشکی نمیتونه پیداش کنه قایم میشن ، دفن میشن و ...

یه سری حرفا هست که آدم حتی نمیتونه به عزیزترین کسش بگه

حتی به محرمترین گوشی که تا به حال چشماش به خودشون دیدن

گاهی تو منتظر شنیدن یه حرف از لبایی هستی

گاهی بعد ِ یه صبوری چشم انتظار چیزی هستی

گاهی ............

فقط دلم میخواد گریه کنم ، چون تنها سلاح منه وقتی در مقابل مشکلات زمونه وآزمایشهای خدا که انگار فقط من یه دونه بنده ی گناهکار رو داره کم میارم

گاهی دلت هوس چیزی میکنه که : نبوده ، نیست و .... (شاید که نباشه)

پ.ن : فضولیت گل نمیکنه بدونی همسفرت کجای خطه ؟

25

bluemountain — Wed, 16 Sep 2009 06:55:03 GMT

دعاي روز بيست وششم:اي خدا در اين روز سعيم را در راه طاعتت بپذير وجزاي خير عطا فرما وگناهم را در اين روز ببخش و عملم را مقبول وعيبم را مستور گردان, اي بهترين شنواي صداي خلق.

پ.ن : بلاگفا صبحا تو اداره فیلتره بعدش عصرا تو خونه فیلتر نیست . اینجا سرعت خوبه باز نمی شه اونجا باز میشه سرعت افتضاحه

چی کارکنم من؟

1

bluemountain — Tue, 15 Sep 2009 07:09:18 GMT

دعاي روز بيست وپنجم:خداوندا مرا در اين روز محب دوستانت ودشمن دشمنانت قرار ده ودر راه روش به طريقه وسنت خاتم پيعمبرانت بدار اي عصمت بخش دلهاي پيغمبران.

آریان خان : مطمئن باش ادامه سفرنامه ام رو امشب انشالله تکمیل میکنم

هی آریان اگه فکر کردی من الان (ساعت 23:47) دقیقه میشینم سفرنامه تایپ میکنم ......

خو چیه می اووومدی مهمون داری میکردی تا من مطلب تازه تایپ میکردم خب

لیلی & مجنون 39

pesmal_naz — Tue, 15 Sep 2009 05:42:39 GMT

چون رفت میانجی سخنگوی در جستن آن نگار دلجوی

خواهش کریی بدست بوسی می‌کرد ز بهر آن عروسی

هم مادر و هم پدر نشستند وامید در آن حدیث بستند

گفتند سخن به جای خویش است لیکن قدری درنگ پیش است

کاین تازه بهار بوستانی دارد عرضی ز ناتوانی

چون ماه ز بهیش باز خندیم شکرانه دهیم و عقد بندیم

این عقد نشان سود باشد انشاء الله که زود باشد

اما نه هنوز روزکی چند می‌باید شد به وعده خرسند

تا غنچه گل شکفته گردد خار از در باغ رفته گردد

گردنش به طوق زر درآریم با طوق زرش به تو سپاریم

چون ابن‌سلام ازان نیازی شد نامزد شکیب سازی

مرکب به دیار خویشتن راند بنشست و غبار خویش بنشاند

۵۴ : جینگیل خبر داری پیروزی دیشب تو وقت اضافه بازی برده رو با تساوی تمام کرد؟